Ang NBA ay hinde tungkol sa galing o puso—kundi sa isang sitema ng mga lihim na pattern: posisyon, pagtataya ng three-point, at kontrol sa rebound. Ang numero ay hindi naglaloko.

Nakita ko kung paano ang data, hindi ang ingay ng mga fan, ang nagtataglay ng panalo sa Game 7. Ang enerhiya ay hindi nakakarito—nagmumula ito sa tiyak na estruktura ng depensa.

Naging data analyst ako sa Cambridge, at naniniwala ako sa intuisyon—hanggang maunawa ko na ang basketball ay higit sa drama, kundi sa pattern. Ibinigay ko ang myths at isinulat ang data.

Hindi tagumpa o karismahan ang 68-win season ng OKC Thunder—kundi isang malinaw na sistema ng data, ritmo, at disiplina. Tinitingnan namin ang bilang, hindi ang spotlight.

Hindi tungkol sa pagmamahal—kundi sa tiyak na halaga. Ang talagang halaga ni Rivers ay nasa efisayensiya, espasyo sa court, at proteksyon—hindi sa puntos. Tinitingnan namin kung paano nakakaapekto ang kanyang pagkakaroon o paglisan sa Lakers.

Nakita ko kung paano humaharap ang 100 fan ng NBA sa isang tahimik na laro ng chess—hindi basketball, hindi draft, kundi isang pagtitiyak na batay sa Bayesian. Ang bawat hakbang ay may malalim na kahulugan.

Nakikita namin kung paano ipinaglaban ni Mark Walter ang Lakers gamit ang data, hindi ang emosyon. Isang $1B na pagbili—hindi transaksyon, kundi pagbabago ng NBA. Ang hinaharap ay isulat sa spreadsheets.

Sinulat ito sa gabi, hindi bilang taga-panoor, kundi bilang isang nagtratrabaho ng algoritmo. Hindi ito tungkol sa tala—kundi sa ritmo: paano binibigo ng data ang mga haka ng depensa ng Spurs.

Sinuri namin ang takbo ng Lakers at Jazz tungkol kay John Collins gamit ang data—hindi ang mga balita. Ang kanyang 18.9 PPG at 62.8% true shot rate ay hindi lang numero, kundi tanda ng pagbabago sa pagsusunod.