เมื่อปัญญาประดิษฐ์ส่องแสงเหนือพระเจ้า

สนามคือตารางข้อมูล

ฉันมักดูเกมตอนสองทุ่ม—ไม่ใช่เพื่อความตื่นเต้น แต่เพราะตัวเลขไม่เคยหยุดนิ่ง การครองแต่ละครั้ง การยิงจากขอบตะกรัง เป็นจุดข้อมูลรอการวิเคราะห์ ในอพาร์ตเมนต์ริมแมนฮัตแทน กับแจ๊สเบาๆ พื้นหลัง ฉันเห็นสิ่งที่คนอื่นเข้าใจผิดว่าเป็นเวทมนตร์: บาสเก็ตบอลไม่ใช่โชค—มันคือความน่าจะเป็นที่ถูกเขียนด้วยเหงือ

แบบจำลองไม่มีวันโกห

เขาเรียกเขาว่า “สามอันดับสูงของประวัติศาสตร์”—แต่วางแผนอันไหน? เรื่องเล่าขายโดยผู้ตลาดที่ไม่มีทางแตะสถิติจริง ผมฝึกอัลกอริธึมที่ไม่สนใจชื่อเสียงหรือแฟนฟาร์—มันคำนวณอัตราการเปลี่ยนแปลงอย่างแม่นยำ ในขณะที่คนอื่นตะโกโหรงหาจุดเด่น เราไม่จำเป็นเรื่องโอ้อวด เราจำเป็นเอนโทรปี

การปฏิวัติเงียบ

คุณซื้อชัยชนะเอ็นบีเอจากแผนภูมิ—but จะหาเจอได้อย่างไรถ้าคุณยังไม่มีโอกาสเล่นกับโคเบ? คนเหล่านั้นคิดว่ามันเกี่ยวข้องกับพรสวรรษ ผมรู้ดีกว่านั้น: มันเกี่ยวข้องกับความเชื่อมั่นมในตัวแปรที่มองไม่ออก—จังหวะของแรงโน้มถ่วง applied to motion.

รหัสที่ร้องเพลง

ตารางข้อมูลเขียนโดยกวีไม่มีตะโกผลลัพธ์—เขากระซอบให้มันไหลลงในกระแส มารดาสอนฉันเรื่องนี้: เมื่อคุณหยุดฟังเสียง—instantly เจอมวลแบบอยู่ใต้แสงสว่าง